Problemen over auteursrechten zijn PAN-Europees – de FERA

Van 12 tot en met 14 juni kwamen de vertegenwoordigers van de verschillende Europese regisseurs-verenigingen bijeen in Ljubljana tijdens de Algemene Vergadering van de FERA – de overkoepelende Europese regisseursvereniging. Voor de DDG togen Algemeen Secretaris Casper Verbrugge en Voorzitter Martijn Winkler naar de Sloveense hoofdstad, op dat moment weinig pittoresk vanwege de aanwezigheid van duizenden Britse voetbalfans (Slovenië-Engeland 2-3). Een gesprek met Casper Verbrugge.

Door Peter Dop


Wat is FERA en wat is het belang?

FERA is de overkoepelende organisatie van zo’n 28 Europese regisseursverenigingen. Je moet  het zien als een lobbyorganisatie. Ze zitten niet voor niets in Brussel. Wat ze doen is lobbyen bij de Europese wetgever voor de belangen van de regisseurs. Op dit moment spelen vooral de plannen van de nieuwe commissie over alles wat met internet en telecommunicatie te maken heeft. Geheten Digital Single Market. De bedoeling van de Digital Single Market  is om alle maatregelen tussen landen, die de overdracht van allerlei content beperken, zoveel mogelijk op te heffen. Zodat je een zo vrij mogelijk digitaal verkeer krijgt. Het gaat over enorme bedragen. Zo heeft de Europese audiovisuele sector  in 2013 zo’n 133 miljard euro opgebracht. Het is de bedoeling ook dat de werkgelegenheid en het economisch perspectief door de Digital Single Market wordt uitgebreid. Het kan heel aantrekkelijke dingen opleveren voor ons regisseurs. Maar waakzaamheid is geboden.

Geef eens een concreet voorbeeld.

Niet alles dat digitaal aangeleverd wordt, is zo maar vrij. Je hebt een techniek die heet Geo-blocking. Daar kan je de distributie van een film per land mee regelen.  Een voorbeeld: wij kunnen niet zo maar op een tablet de content van Netflix in Duitsland bekijken, ook niet als we in Nederland een Netflix abonnement hebben. Los van het feit dat er natuurlijk slimmeriken  zijn, die die herkenningstechniek zand in de ogen strooien.  Zoals het nu is, regelen producenten en distributeurs de licenties voor hun films per land. De toekomst is dat je alles in een keer voor heel Europa verkoopt. En daar moet een redelijke vergoeding voor komen. Daar lobbiet de FERA voor in Brussel.

 

ABSTEWRaKNNJV0eknurLthAlzYiv572aVd6ldWs6CrE

 

En wie betaalt dan wie?

Dat is nog vrij vaag; er zijn onderzoeken geweest, maar het beleid van de Europese Commissie blijft op dit moment nogal in frasen steken.  Daarom is het van belang om alvast op die frases in te springen nu er nog ruimte in zit. Dat werk wordt gedaan door maar één persoon, Pauline Durand-Vialle. De subsidie voor FERA uit Europese bron is afgeschaft en daardoor is het kantoor uitgedund; ze zijn nu afhankelijk van contributies van leden. Martijn en ik hebben ons opgesplitst om zodoende iedereen te kunnen spreken. Dan merk je dat de problematiek die wij hebben als DDG, die vooral rond de auteursrechten spelen, een Pan-Europese kwestie is. Het speelt echt overal. Als je er van uitgaat dat uiteindelijk die kwestie rond auteursrechten  alleen maar goed geregeld kan worden op Europees niveau, wordt zo’n FERA met zijn lobby des te belangrijker. We moeten die FERA goed volgen en meer input gaan leveren in de toekomst.

Met die bikkelharde strijd, die de kabelaars, multinationals zijn het, leveren, en die er ipso facto toe geleid heeft dat ze vanaf 2012 domweg niets betalen, zou je kunnen denken dat Nederland een proeftuin is voor de rest van Europa. De miljoenen waar het om gaat in Nederland zijn voor multinationals peanuts. Europees gaat het om miljarden.

Ja, binnen PAM wordt regelmatig het vermoeden uitgesproken, dat we als proeftuin fungeren voor een veel groter gebied. Dat is ook wel plausibel als je in overweging neemt dat Nederland misschien wel het dichtst bekabelde land van Europa is. Bewijzen kan je het niet. Maar er staan geweldige belangen op het spel. En onze tegenstander is natuurlijk  een absolute multinational. Een globale speler; ze heten niet voor niets Liberty Global.  Die hebben kabelbedrijven over de hele wereld. UPC en Ziggo zijn allebei slechts onderdeel van Liberty Global.

Zijn binnen de FERA mensen op de hoogte van de Nederlandse situatie?

De Duitsers, Engelsen en de Belgen wel. De Fransen ook min of meer. Er is veel gepraat.

Wordt er bij FERA onderkend  dat wat er bij ons aan de gang is, ook voor hen levensgevaarlijk is?

Dat is wel wat we proberen uit te leggen. In de zgn. position paper, waarin FERA zijn standpunten over de Digital Single Market uiteenzet,  komen punten voor als de bestsellerclausule en de non-usus (bestsellerclausule wil zeggen dat je bij extreem succes opnieuw kunt onderhandelen over je vergoeding en non-usus wil zeggen dat je je rechten terugkrijgt als een exploitant niets met je werk doet). Punten die bij ons in het nieuwe auteurscontractenrecht geregeld gaan worden. Dat zijn details, maar het gaat vooral om de positie van de regisseur in het onderhandelen over contracten. En met name het probleem dat wij niet collectief mogen onderhandelen. Het mededingingsrecht staat dat niet toe, waardoor je als regisseur een slechte positie hebt.

Dat je niet collectief mag onderhandelen geldt dat voor alle Europese landen?

Dat weet ik niet precies. De Directors UK is echt een vakbond, die mogen dus wel. Net zoals hier de vakbonden mogen onderhandelen over CAO’s. Maar wij als beroepsvereniging mogen dat niet.

Is dat niet een pleidooi voor de DDG om een vakbond te worden?

Daar is vaker over gesproken. Het is heel erg lastig om met een club van 330 mensen een vakbond te worden. Een vakbond moet ook een bepaalde macht hebben anders heb je geen onderhandelingspositie. Het betekent al gauw dat je een stakingskas moet hebben. En dat je het middel van staken ook daadwerkelijk kunt inzetten. Als niets tot overeenstemming leidt, moet je kunnen gaan staken. Dat kunnen wij met 330 leden niet waarmaken.

Door allerlei vormen van wetgeving, zijn organisaties als de DDG een tandeloze tijger. Gewoon omdat bepaalde belangrijke zaken op het gebied van belangenbehartiging wettelijk niet mogen.

Dat vind ik niet. We zijn in ieder geval een paar tanden  van de tijger PAM. In PAM-verband hebben we binnen de filmparagraaf echt dingen bereikt die nu zijn opgenomen in de wet auteurscontractenrecht.

Bij FERA komt alles bij elkaar en ze hebben het financieel moeilijk. Ze zitten in Brussel dicht bij de bron als er beslissingen vallen. Dan zou je denken dat er eigenlijk contact zou moeten zijn tussen de verschillende Europese CBO’s en FERA. Een CBO kan over het algemeen FERA makkelijk financieel ondersteunen.

Dat klopt precies wat je zegt. Dat wordt nu ook gevraagd. Je kan ook associated member worden en dat is vooral voor de CBO’s bedoeld. Een beroep doen op die CBO’s is logisch. Het is in hun belang dat er een goede lobby in Europa is.

Eerlijk gezegd heb ik nooit iets gemerkt van heel veel interesse van buitenlandse CBO’s  als het gaat om onze strijd in Nederland. Je zou verwachten dat er vanuit die proeftuingedachte de zaken hier nauwlettend gevolgd zouden worden. Een soort van billaterale samenwerking. Je zou elkaar zelfs bij juridische procedures financieel kunnen ondersteunen.

Ja. Wij hebben veel contact met de Directors UK. Dat is een beroepsvereniging en een CBO ineen. Een soort fusie tussen DDG en VEVAM zou je kunnen zeggen. Directors UK heeft veel leden en geld. Die stoppen ook veel geld in FERA. Maar je hebt gelijk; het zou verder moeten gaan. Die FERA zou krachtiger moeten worden.

Zou dat wat zijn, een fusie tussen DDG en VEVAM?

Her en der wordt er wel over gedagdroomd, ja.

 

 


 

Lees ook het FERA 2015 General Assembly Statement

 

Fotografie: Peter Skriep

 

 

Author: DDG

Share This Post On

Trackbacks/Pingbacks

  1. FERA news: Copyright Proposal delayed to Autumn 2016 and more | Dutch Directors Guild - […] Lees ook: https://www.directorsguild.nl/de-jaarlijkse-vergadering-van-europese-regisseurs-de-fera/ […]

Commentaar, vraag, of antwoord? Draag bij!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.