Met korting naar A.K.A. Festival

De Afrikaans-talige filmindustrie beleeft momenteel een enorme bloei, en de films uit de selectie van het A.K.A. Festival kennen al vele successen. Niet alleen de populariteit van de Afrikaans-talige film neemt in sprongen toe, ook het niveau verbetert elk jaar zichtbaar. Films zoals SINK en Dis ek, Anna sleepten al vele awards in Zuid-Afrika in de wacht, en deze films zijn voor het eerst nu ook in Nederland te zien bij het Compagnietheater.

DDG-leden krijgen korting, je betaalt alleen een terreinticket / een basisaccreditatie van 5 euro, daarna kun je op vertoon van je ledenpas 2016 gratis naar de filmvoorstellingen.

Van 8 – 10 april vindt het A.K.A. Festival in Amsterdam plaats. Het Afrikaanse Kultuurfees Amsterdam is een gecombineerd festival met dans, muziek, theater en andere kunstvormen ter promotie van het Afrikaans, een van de belangrijkste talen in Zuid-Afrika. Het A.K.A. viert de diversiteit binnen de taal en zoekt de verbroedering op tussen verschillende groepen. Film is een essentieel onderdeel van het programma. Met een selectie van 6  recente indrukwekkende speelfilms en 5 documentaires uit Zuid-Afrika is het een uniek evenement. Nederlandse juryleden (waaronder gevestigde namen zoals David Bijker, Jean van de Velde en Walter Stokman) zullen awards uitreiken. De juryleden nemen ook deel aan geëngageerde gesprekken over co-productiemogelijkheden en de ethiek van een documentairemaker. Daarnaast zijn er makers, geldschieters, producenten en acteurs uit Zuid-Afrika aanwezig om –  in het kader van het vers ondertekende co-productie verdrag tussen ZA en NL –  te netwerken, inspiratie te vinden en de industrie te leren kennen.

 

Opening A.K.A Festival 2016
Op 8 april is de feestelijke en gezellige opening van het A.K.A. festival. De nederlandse juryleden zullen prijzen voor ‘Beste speelfilm’ en ‘Beste documentaire’ uitreiken. Trouw aan het karakter van de meeste Zuid-Afrikanen wordt dit een gezellig feestje opgeluisterd door talentvolle muzikanten uit het ‘land van groen en goud’ zoals Tribal Ecco, Emo Adams en Francois van Coke.

Taboes

De film ’n Man soos my pa (Een man zoals mijn vader) neemt alcoholisme onder de loep. Deze speelfilm geeft een opmerkelijk perspectief op dit onder Zuid-Afrikaanstalige gemeenschappen veel voorkomende verschijnsel, dat tot kort geleden als taboe werd beschouwd.

Juan keert terug vanuit Engeland naar Kaapstad met zijn familie, als hij ontdekt dat zijn moeder stervende is. Zij staat erop dat haar zoon zich verzoent met zijn alcoholistische vader, maar al wat de jonge man zich herinnert van zijn jeugd is teleurstelling en schaamte. Hij wil graag bij zijn stervende moeder zijn, maar heeft tegelijkertijd een intense afkeer van zijn vader, hoewel het ook kan zijn dat Juan haat wie hij zelf dankzij zijn vader geworden is.

Dis ek Anna, is op dit moment de meest succesvolle speelfilm in Zuid-Afrika. De film heeft bij de South African Film & TV Awards 6 nominaties verzilverd, waaronder ook Beste Speelfilm.

De film gaat over de herhaalde malen dat Anna Bruwer door haar stiefvader werd verkracht. Stille Anna, noemde ze zichzelf, omdat ze aan iemand over deze traumatische gebeurtenis kon vertellen.  Niet aan haar moeder, niet aan haar beste vriendin en zelfs niet aan haar eigen vader. In het verhaal wordt de kijker betrokken in de wereld van schaamte, bedreigingen en het stilzwijgen van een misbruikt kind. Dis ek, Anna is een film die op krachtige wijze een sociaal taboe binnenste buiten keert. Misbruik van kinderen binnen patriarchale Afrikaner-gezinnen is een ongemakkelijk onderwerp dat voorheen door veel instanties onder het matje werd geveegd. Deze film laat eens te meer zien dat de Afrikaans-talige film een evolutie doormaakt, en dat filmmakers stilgezwegen zaken bespreekbaar willen maken.

 

Nostalgie

In een klein geïsoleerd dorpje in de Karoo hebben kleine veranderingen grote gevolgen. Faan woont met zijn vader en hun huishoudster. Hij is een beetje traag van begrip, en vaak verward, maar voor het grootste deel ongevaarlijk, behalve wanneer hij geplaagd wordt door de lokale schooljongens, wat steeds vaker gebeurt. Bij de laatste plagerijen loopt Faan per ongeluk de vrouw van de huisarts tegen het lijf. Beatrice is opgegroeid in Pretoria, maar heeft zich nu in dit provincieplaatsje teruggetrokken vanwege een geheim dat zij en haar man moeten bewaren. De ontmoeting tussen Faan en Beatrice leidt er toe dat Faan erg geïnteresseerd raakt in Beatrice, vooral wanneer haar blouse scheurt. Beatrice van haar kant is niet in Faan geïnteresseerd, tot ze ontdekt dat hij en zijn vader waardevolle antieke voorwerpen bezitten.

Faan se Trein is gebaseerd op het gelijknamige en nog steeds succesvolle volkstheaterstuk van de legendarische scenarist, Pieter Fourie, en spreekt tot de verbeelding van hoe de eerste jaren van de apartheid eruit hadden kunnen zien.

Ballade vir ’n Enkeling is een nostalgische reis, met muziek uit een verleden dat in het Zuid-Afrika van nu niet bij iedereen welkom is, maar die toch kan gelden als een zeer geslaagd beeld van het hedendaagse Zuid-Afrika. Nadat een bekende Zuid-Afrikaanse schrijver is verdwenen, gaat een ambitieuze journalist op zoek om zijn geheime verleden bloot te leggen.

 

Spanningen tussen blank en zwart

Rachel, een Mozambikaanse huishoudelijke hulp die in Johannesburg woont, wordt gedwongen om een ingrijpende beslissing te nemen nadat haar dochter op tragische wijze is overleden. Ze moet kiezen tussen een terugkeer naar haar armoedige bestaan in Mozambique, of doorgaan met werken voor haar blanke bazen die verantwoordelijk zijn voor de dood van haar kind. Dingen worden nog gecompliceerder als ze ontdekt dat haar werkgevers hun eerste kind verwachten.

SINK is een metafoor voor de ongemakkelijke situatie van veel zwarte Zuid-Afrikaanse huishoudelijke hulpen die fungeren als ouder voor de kinderen van hun blanke werkgevers. Dikwijls gaat dat ook ten koste van de relatie met hun eigen familie en kinderen.

 

A.K.A.-award en jury
We hebben de AKA-awards in leven geroepen om een reflectiemoment te bieden aan de makers uit Zuid-Afrika. Een objectieve blik van een ‘buitenstaander’ is van belang voor het overwegen van universele thema’s. Daarom zitten alleen Nederlanders in de jury, waaronder makers en programmeurs. Als organisatie koppelen wij de feedback terug aan de makers.
Juryleden Speelfilms:
David Bijker (Producent, twee maal winnaar Gouden Kalf)
Xander van Vledder (Afrikaans-sprekend Nederlands acteur)
Isis Cabolet (Nederlands actrice)
Menno Westendorp (Director of Photography, winnaar Gouden Kalf)
Marike Huizinga (Programmeur EYE Filmmuseum)
Jean van de Velde (regisseur/scenarist, bestuurslid van het Nederlands Film Festival en voorzitter van het Netwerk Scenarioschrijvers)

Juryleden Documentaire:
Bente van der Wilt (TV producer WNF)
Walter Stokman (documentairemaker, winnaar Gouden Kalf)
Axel Buyse (voormalig Afrika correspondent, Vlaamse Vertegenwoordiging)
Vittoria Serao (programmeur)

 

Gemarginaliseerde groepen en frisse blikken

De bekroonde muzikant Coenie de Villiers nodigt kijkers uit om plekken en mensen te bezoeken die ze gewoonlijk niet aan zouden doen met ’n Ander Wêreld. Voor deze onbekende wereld hoeft de kijker niet naar een ander land af te reizen: het is een “andere” wereld die vlak onder het oppervlak van het dagelijkse bestaan in Zuid-Afrika ligt. Het programma stelt ons voor aan mensen die openhartig over de werkelijkheid van hun eigen bestaan vertellen en is voor het A.K.A. op maat gemonteerd vanuit de in Zuid-Afrika zeer populaire docu-serie.

De verre Noordkaap wordt ieder voorjaar omgetoverd tot een kaleidoskoop van spectaculaire kleuren en nieuw leven. Vergelijkbaar met de leven brengende voorjaarsregen is de recente opleving van de Rieldans. Dit eeuwenoude gebruik van de Khoi (voorheen Bosjesmannen genoemd), was bijna verloren gegaan, maar beleeft nu een wedergeboorte en brengt gedesintegreerde gemeenschappen weer bij elkaar. Jongeren nemen dikwijls het initiatief. De Riel speelt een belangrijke rol bij de bewustwording van etnische identiteit en respect voor inheemse culturen. En het publiek kan er niet genoeg van krijgen. Ruk en Riel volgt diverse mensen met een Khoi achtergrond op een culturele ontdekkingsreis met veel humor en energie. Deze productie is ook uit succesvolle TV programma’s gemonteerd voor het A.K.A.

Song vir Emily is een gedramatiseerde documentaire over een ontdekkingsreis die de zangeres, songwriter en componist Karen Zoid onderneemt. Ze vertelt het verhaal van de Engelse filantroop Emily Hobhouse, die werkte tussen de Afrikaanse vrouwen en kinderen tijdens en na de Zuid-Afrikaanse Boerenoorlog aan het begin van de twintigste eeuw. Karen volgt Emily’s sporen – van St. Ives in Cornwell, tot aan de slagvelden van de Boerenoorlog. Haar ontdekkingen worden geïllustreerd met archiefmateriaal en fragmenten uit bestaande documentaire films . Zij is ook verantwoordelijk voor de muziek. Son vir Emily werpt een nieuwe blik op het lot van de donkere stammen tijdens de Engelse invasie, dat tot voorheen niet aansloot op het nationalistisch slachtoffer beeld onder de boeren.

Een charismatische zeeslakkenvisser. Een dode zoon. Een tragisch liefdesverhaal. Drie verhaallijnen die samenkomen in één enkel thema: de vloek van de abalone (pêrlemoen/paarlemoer). De abalone is een bedreigde zeeslak, die bekend staat als afrodisiacum en statussymbool in China, maar die vanwege zijn beschermde status akelige consequenties heeft voor de vissersgemeenschap van Hawston, een kustdorp bij Kaapstad, Zuid-Afrika. Between the Devil and the Deep is een schitterende documentaire met een indringende beeld van een gemeenschap die bekneld raakt tussen hun traditionele levenswijze en een corrupt en bruut overheidsapparaat.

In zijn debuut-documentaire onderzoekt Dylan Valley de niet eerder vertelde Creoolse geschiedenis van het Afrikaans, en gebruikt daarbij wat hij het beste kent: HipHop, humor en een persoonlijk perspectief. De film volgt een groep lokale artiesten bij het maken van de theaterproductie Afrikaaps, waarbij ze op zoek gaan naar de wortels van het Afrikaans. Er komen grote talenten voorbij: Jitsvinger, Kyle Shepard, Emile Shane Cooper en Blaq Pearl, de powerhouse b-boy, Bliksemstraal en het poëtische genie Jethro Louw. De film bevrijdt het Afrikaans van zijn reputatie als taal van de onderdrukker en geeft het terug aan de rechtmatige eigenaars.

 

Gesprekken, verdragen en inspiratie 

Tijdens een gesprek met documentairemakers zullen de deelnemers een kort fragment uit hun werk tonen en aan de hand daarvan hun ervaring als maker toelichten. De grens tussen de werkelijkheid en fictie wordt onder de loep genomen. Vragen zullen ontstaan en publieksdeelname wordt op prijs gesteld. We nemen een kijkje in de keuken bij de makers van deze boeiende vorm, en vergelijken onder andere de relatie tussen de filmmaker en het onderwerp, ethiek, doelgroep, interviewtechnieken en scenario.

Author: DDG

Share This Post On

Commentaar, vraag, of antwoord? Draag bij!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.