De waarde van het delen

Door: Martijn Winkler




Jonathan ontwikkelde ook een eigen, simpele website, waar hij het geuploade filmpje vanuit Vimeo liet ‘embedden’. Op deze site gaf hij wat meer achtergrondinformatie over het project en liet wat contactinformatie achter. Een mooie presentatie van zijn eindexamenwerk, tegen nauwelijks kosten (alleen de domeinnaam van de website, laten we zeggen 60 dollar per jaar). Hij mailde de link door naar zijn vrienden, familie, medestudenten en docenten. Aan het einde van de dag, die 17e februari, was het filmpje eenmaal bekeken. Dat was ongetwijfeld Jonathan zelf geweest. Even kijken of alles werkt.

De volgende dag bekeken 180 mensen de film, zo blijkt uit statistieken van Vimeo. Waarschijnlijk de mensen aan wie Jonathan de link had doorgestuurd, met eventueel wat aanhang. Toch een aardige score zo, een kleine tweehonderd mensen die je eindexamenwerk bekijken.

Maar dan gebeurt er iets opvallends. De volgende dag bekijken ruim 11 duizend mensen het filmpje. En de dag daarna, ruim 70 duizend. De maanden erna trekt het filmpje consequent iedere dag tussen de 30 en 50 duizend nieuwe kijkers. Op dit moment, na drie maanden, staat de teller op 1,8 miljoen.

Hoe kan dit? Waar komt die explosieve groei vandaan, slechts twee dagen na het uploaden van de film? Het antwoord vinden we in de wijze waarop internet gebruikt wordt: het delen van informatie. Van de 180 oorspronkelijke kijkers, plaatste een aantal het filmpje embedded op hun weblog, of Facebook, of Digg, of andere site waar content gedeeld kan worden met het eigen netwerk. Het filmpje werd geplaatst, voorzien van commentaar ('Check this out!') of van een digg of like icoontje. Een deel van de kijkers uit ieder netwerk deed vervolgens hetzelfde, zodat in extreem korte tijd het filmpje als een waar virus over het hele internet verspreid was. Een viral was geboren.

[Zie ook de geanimeerde cartoon van Udo Prinsen in deze Gazet]