Een Broodfonds is een coöperatie van minimaal 20 en maximaal 50 zelfstandigen. Ze vormen elkaars verzekering voor het geval ze door ziekte niet meer kunnen werken. Door die column ontstak een ware broodstormfonds. Mijn vriend Jos van der Lans, die net als ik een zzp’er is, vroeg of we niet daadwerkelijk een fonds moesten oprichten. Ik deed op Twitter een oproep en binnen een dag hadden we al dertig mensen die zich bij ons wilden aansluiten. Binnen een paar dagen hadden we ruim zeventig geïnteresseerden. Binnen een week kwamen dertig mensen bijeen.
Het Broodfonds had een snaar geraakt. Dat is ook niet zo verwonderlijk. De meeste freelancers zijn niet echt krekels. Ze weten best dat het winter wordt en dat ze niks hebben geregeld voor het geval ze ziek worden. Dat is niet omdat ze het niet willen, maar omdat het ondoenlijk duur is om een particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekering af te sluiten. Bovendien zijn die verzekeringen vaak beroerd. In geval van ziekte betalen ze niet of veel minder uit dan verwacht.
De voordelen van het Broodfonds zijn daarentegen zonneklaar. Het broodfonds is betaalbaar, kent geen kleine lettertjes met uitsluitingsgronden en je hoeft geen doktersverklaring te overleggen in geval van ziekte. Het systeem is gebaseerd op onderling vertrouwen en sociale controle. Wie zich aansluit bij een broodfonds spaart elke maand een vast bedrag. Bij een ziekte-uitkering van € 1500,- is dat € 67,50. Daarnaast betaalt iedereen € 10,00 administratiekosten. Als iemand ziek is, mag de beheerder van ieders spaarrekening geld overmaken aan de zieke. De uitkering is dus eigenlijk een veelvoudige gift. Giften zijn belastingvrij en dus hoeft de ontvanger er geen belasting over te betalen. Het is ook ontroerend om in geval van ziekte niet één bedrag op de rekening te zien, maar twintig tot vijftig giften van alle deelnemers. Je weet dus ook wie je besteelt als je de boel belazert. Solidariteit is hier kleinschalig en heeft een menselijk gezicht.
Het Broodfonds keert maximaal twee jaar geld uit. Het idee is dat als je langer dan twee jaar ziek blijft, de kans klein is dat het bedrijf nog kan worden voortgezet. Voor de verzekering op de lange termijn blijft dus een AOV-verzekering nodig. Maar die kan dan veel goedkoper worden omdat er pas na twee jaar ziekte een beroep op hoeft te worden gedaan.
Inmiddels zijn Jos en ik al weer een stap verder met ons Broodfonds. We zijn druk bezig om afspraken te maken en willen in januari met ons broodfonds van start gaan. Maar het hoeft niet bij dat ene fonds te blijven. Regisseurs zijn ook vaak zzp’ers. Ook zij hebben vaak geen verzekering tegen ziekte. Het zou daarom een mooi idee zijn als er een broodfonds komt speciaal voor regisseurs. Met een broodfonds wordt het ook wel eens winter, maar je hebt veel minder last van de kou.
Pieter Hilhorst is politicoloog en columnist bij de Volkskrant; www.pieterhilhorst.nl
Kijk voor meer informatie over Het Broodfonds hier.
Wat een fantastisch initiatief! Zijn er meer regisseurs die hier behoefte aan hebben? DDG-broodfonds wellicht? Wat verzekeraars kunnen, kunnen wij zelf ook... en beter.
Klinkt interessant, ja. Ik ben wel geďnteresseerd. Dat kan inderdaad wel beter.