In de eerste opdracht werden we al meteen voor de leeuwen gegooid. De opdracht: ‘stel jezelf voor, zingend als een kind van 3. Noem je naam en geef twee feiten over jezelf – en ga er maar van uit dat je er gek uitziet’. Dan hadden we dat maar vast gehad. Belangrijk hierbij was dat je niet moest proberen het ‘goed’ te doen. Probeer niet te ‘entertainen’. Dat was meteen een van de belangrijkste lessen die we leerden. De acteur moet vrij gemaakt worden om in het moment te zijn en niet bezig zijn met het entertainen van het pubiek of de regisseur. Hoe je de acteur daarbij kan helpen, daar ging een groot deel van de workshop over. Judith Weston beschrijft in haar boek hiervoor de volgende middelen: (actieve-) Werkwoorden, Feiten, Beelden, Gebeurtenissen en Fysieke taken.
In de drie intensieve dagen heeft Judith Weston getracht ons duidelijk te maken hoe deze vijf middelen werken, om het een beetje in ons systeem te krijgen. Als je in je communicatie naar de acteurs uitgaat van de vijf middelen maak je de keuzes die door de acteur gemaakt moeten worden speelbaar (actief) en makkelijker herhaalbaar.
De dagen waren als volgt opgedeeld: de eerste twee dagen werkten we met name als ‘acteur’. Hierdoor kom je er achter welk direct effect een opdracht heeft en ervaar je hoe een acteur hier mee om kan gaan. Op dag drie werkten we aan de scriptanalyse. In principe ging het hierom: zoek in je script naar de volgende punten: Feiten/bewijs – Vragen die je hebt – Beelden die er in staan – veranderingen/beats - mysterieuze teksten.
Probeer bij de vragen die je in de tekst gevonden hebt 3 antwoorden/keuzes te maken. Als een acteur vervolgens met vragen of keuzes komt die wellicht afwijken van de jouwe, dan sta je open voor nieuwe ingangen en dit zal je film alleen maar helpen om niet in het intellectuele, logische of statische te vallen. Samen blijven zoeken.
Het gaat mij natuurlijk niet lukken om hier nu uit te leggen hoe alles precies werkt. Daar heeft Judith een heel boek voor nodig, en ook na drie dagen er mee werken blijven er vragen over.
Ik ken mezelf als een redelijk impulsief regisseur. Wat de workshop van Judith Weston mij gegeven heeft is extra impulsen, maar ook nieuwe concretere handvaten waar ik op kan letten bij het kijken naar de acteurs. Handvaten die mij en de acteurs helpen om het acteren herhaalbaar te maken, zonder het ‘in het moment zijn’ te verliezen. Ze heeft me geleerd (nog) meer gebruik te maken van het analyseren van teksten en niet te snel uit te gaan van de eerste keuze.
Verder heeft deze workshop mij geïnspireerd om door te gaan met waar ik mee bezig ben. Ik zet me in als Acteer Coach. Ik help regisseurs en (non-) acteurs in het maken van hun (spel-) keuzes. Soms in de voorbereiding, soms op de set, soms allebei en soms als workshopleider (o.a. RegieAct van de NFTVM & DDG). Acteren is een prachtig vak.
Judith Weston
Binger
Hidden Ways