DDG forum

Het lijkt mij een goed idee; de vraag is natuurlijk hoe. Wie gaat bepalen wat vakbekwaamheid eigenlijk inhoudt en wat zijn dan de criteria? Maar aan de andere kant: er zijn nogal wat dilettanten, of hobbyisten bezig. Ook de omroep werkt daar soms aan mee, door hobbyisten (soms vrouwen die al een kostwinnende man hebben) met lekker lage betaling aan het werk te kunnen zetten.
Het punt is dat slap of onvakkundig regiewerk niet zo opvalt omdat het algehele peil op televisie nogal laag is. En het is niet zoals bij een dokter waar slecht werk meteen opvalt (of bij architectuur, als de boel instort)

Heel slecht idee omdat het niet uitvoerbaar is, en het hoogstens weer het zoveelste vriendjespolitiek instituut in het leven roept. Regisseur is een onbeschermd beroep. Het enige dat je kan doen is proberen steeds zo hoog mogelijke kwaliteit te leveren. Wat nog beter werkt, als je dat kan, is flink slijmen bij de eindredacteuren.
In wezen zouden de opdrachtgevers het belang van een deskundige regisseur moeten inzien. Het probleem zit hem bij de omroepen die in wezen niet echt geÔnteresseerd zijn in kwaliteit of ervaring. De beloningsverschillen tussen ervaren en beginnende regisseurs zijn minimaal (overigens geldt dat ook voor camera, geluid etc).

Zouden de fenomenen: vriendjespolitiek, slijmen bij eindredacteuren, hobbyisten-met name de goedkoop aangestelde vrouwen met man met inkomen - , verdeel- en heerspolitiek van omroep en producenten, alleenheersende eindredacteuren, de heersende angst om er wat van te zeggen, de op basis van 1 documentaire uitgeroepen 'sterregisseurs' VRAAG: WAT IS ER ALLEMAAL? enz. enz. niet een keer beter aan de hand van concrete voorbeelden worden uitgesponnen. Er is van alles voelbaar maar toch is er moeilijk een vinger op te leggen. Dus leg een databank aan met contrete cases van wantoestanden

Heel slecht idee. Regisseur moet een onbeschermd beroep blijven. Het is een beroep dat gebaseerd is op een artistieke gave, op talent, op analytisch vermogen, op inzicht. Er bestaat dus geen regisseursdiploma. Dat alles kun je niet op een opleiding leren. Dat je dat wËl zou kunnen, is een van de grote misverstanden van deze tijd, met als gevolg een massa ijverige, maar ongetalenteerde “regisseurs”, die vooral geschoold zijn in het maskeren van hun tekortkomingen. Het gebrek aan talent staat overigens "succes" niet in de weg, zie de bergen bagger waar het publiek voor warm loopt (lees: waar door de onnozelheid en stupiditeit van grote massa's, flink aan hen te verdienen valt).
Het is niet voor niets, dat de mooiste en meest waardevolle films vaak afkomstig zijn van regisseurs die van origine uit een andere artistieke discipline afkomstig zijn. Als je die gaat uitsluiten, is alles verloren. Het idee het beroep van regisseur te willen “beschermen” betekent niets anders dan talent te willen uitsluiten en verstoten.

Vreemd dat van Reijen vindt dat de regisseur een onbeschermd beroep moet blijven, terwijl hij zich aan de andere kant beklaagd over ongetalenteerden die bagger voor de massa maken. Terwijl hij bang is dat 'artistiek waardevollen' uitgesloten worden, degradeert hij anderen tot 'onwaardigen'. Dit maakt pijnljk duidelijk dat Cohen's vraag wat vakbekwaamheid is en wie die vraag zou moeten beantwoorden een onmogelijke opgave is.

Als je het kaf van het koren wil scheiden dan zijn er andere methoden. Zuilhof's opmerking dat de deskundigheid van een regisseur iets is waarvan het belang ingezien dient te worden door derden, snijdt flink hout.
Tegelijkertijd is deskundigheid niet zo simpel te definiÃŽren. Want de deskundigheid van wat? En in welke context? Is het bijvoorbeeld zo dat de regisseur van een aflevering van een documentaire rubriek/serie per definitie alle inhoudelijke en ook productionele zeggenschap dient te hebben, zoals de regisseur van een lange documentaire of speelfilm? Of is zijn positie in die situatie eerder te vergelijken met die van een auteur van een achtergrondartikel in een krant of opinieblad?
Bij lange documentaires en speelfilms is de positie van de regisseur evident, maar juist bij producties waarbij de redactionele/dramaturgische zeggenschap minder eenduidig is, spelen zaken zoals genoemd in de reacties hierboven een rol. Het gaat er dus niet om of het eindresultaat de artistieke smaak bevredigt maar of de deskundigheid van de regisseur in een juiste verhouding staat ten op zichte van de productie. Zo zijn er heel wat theaterregisseurs die je niet aan het roer van een grote musical moet zetten. Hoe goed ze hun vak als regisseur ook mogen verstaan, in die context kan de 'deskundigheid' schromelijk tekortschieten. In zo'n geval is het net zo goed de producent te verwijten dat hij de expertise van zijn regisseur verkeerd heeft ingeschat. Dat je risico moet durven nemen en soms keuzes moet maken die niet altijd tot een gegarandeerd bevredigend eindresultaat leiden, lijkt me evident. Want alleen dan sluit je niemand uit. Dus gaat het niet om de deskundigheid dergelijke risico's op waarde te schatten?

de vraag is: wie trekt zich iets aan van een waarmerk voor een kundig regisseur? Ik koop mijn vlees ook liever bij de keurslager, maar als het 5 voor 6 is en ik nog niks in huis heb, ga ik ook bij de slager om de hoek gauw even wat halen. morgen weer een dag...

Een beroep beschermen is op zich geen gek idee, maar een onmogelijke opgave op het terrein van de kunsten waar smaak en kwaliteit om de hoek komen kijken. Deze beroepsbescherming richt zich namelijk alleen op technische bekwaamheid. Maar hoe belangrijk is technische bekwaamheid als het artistieke of maatschappelijk relevante aspect van vele malen groter belang is? Als een architect een slechte technische constructie of verboden materialen zoals asbest gebruikt dan kan dat fysieke of medische gevaren en juridische aanklachten opleveren. Als een regisseur een 'slechte' film maakt, wat is dan het gevaar voor de volksgezondheid? In dit opzicht lijkt mij de noodzaak van een beroepsbescherming onterecht.

Lidmaatschap van de DDG zou als een keurmerk kunnen dienen waaraan bepaalde concrete ingangseisen of kritische waardering kunnen worden gekoppeld. Overigens rest mij de vraag waarom door sommigen een regiecursus buiten een filmacademie om niet als opleiding wordt gerespecteerd?