Tip: Bruno Dumont in Rialto

Op 12 maart verwelkomt Rialto de veelgeprezen en alom gelauwerde Franse regisseur Bruno Dumont. Aanleiding voor zijn bezoek is de release van zijn nieuwe film Hadewijch, die vanaf 25 maart in Rialto te zien zal zijn. Dumont is hier op uitnodiging van de Franse Ambassade en Maison Descartes.

Deze feestelijke voorpremière van de film is voor iedereen toegankelijk. Na afloop van deze voorstelling is er een Q&A met Dumont, waarna de Franse ambassade de bezoeker een glas wijn aanbiedt. Hadewijch is inmiddels diverse keren bekroond, onder meer met de Prijs van de Internationale Filmkritiek (FIPRESCI-Prize) bij het filmfestival van Toronto. De film was ook te zien op het afgelopen IFFR.

Voorpremière Hadewijch | 12 maart, 19.15 uur | Rialto | Ceintuurbaan 338, Amsterdam | 020 -676 8700 | www.rialtofilm.nl

Bruno Dumont (1958, Bailleul) begon in 1986 zijn carrière in de filmwereld als maker van bedrijfs- en reclamefilms. In 1996 maakte hij de overstap naar de speelfilm met La vie de Jésus. Sindsdien volgden nog vier films: L'humanité (1999), Twentynine Palms (2003), Flandres (2006) en Hadewijch (2009). Al wordt zijn werk vaak als controversieel, compromisloos en weerbarstig beschouwd, de internationale waardering is er niet minder om, getuige het groot aantal prijzen dat zijn films ten deel zijn gevallen. Zo is hij een van de heel weinigen die twee keer de Grote Prijs van de Jury bij het filmfestival van Cannes heeft gewonnen, en wel voor L'humanité en Flandres.
Ook Hadewijch is inmiddels diverse keren bekroond, onder meer met de Prijs van de Internationale Filmkritiek (FIPRESCI-Prize) bij het filmfestival van Toronto.

Hadewijch
Bruno Dumont | Frankrijk | 2009 | 105’ | Frans en Arabisch gesproken | Nederlands ondertiteld | distributie: Contact Film
Zoals in al zijn films onderzoekt regisseur Bruno Dumont ook in Hadewijch de 'condition humaine' en het verlangen naar geestelijke verlossing. De jonge Céline, een glansrol van debuterend actrice Julie Sokolowski, zoekt haar heil aanvankelijk in een klooster in Frans-Vlaanderen, waar ze de kloosternaam Hadewijch aanneemt; een verwijzing naar de 13e-eeuwse Vlaamse mystica. Als de moeder-overste haar ascese te dol vindt worden – Hadewijch eet nauwelijks en beschermt zich niet tegen de kou – moet ze haar noviciaat afbreken.
Terug in 'de wereld' kan Céline niet wennen aan de lege en oppervlakkige weelde die haar als ministersdochter omringt. Steevast in eenvoudige Mariablauwe kleding gehuld, trekt Céline de straat op om het leven buiten het ouderlijk 'paleis' te leren kennen. Zo komt ze in contact met Yassine en Nassir, twee broers uit de buitenwijken van Parijs. Tussen de Céline en de fanatiek islamitische Nassir ontstaat een opmerkelijke en dynamische relatie op het scherp van de snede.